-->

Nav weergave zoeken

Navigatie

Zoeken

VAKANTIE IN HET AMAZONE GEBIED 2004

Woensdag 19 mei 2004

Vandaag is het eindelijk zover, onze reis naar het Amazonegebied gaat beginnen. Ons verblijf in Brazilië is gepland op het TIWA Amazone Ecoresort, en van daaruit zullen we een gedeelte van het gebied gaan ontdekken.

Vanuit Eindhoven nemen we de trein naar Schiphol. Vertrek vanaf Schiphol om ca. 20.30 uur, aankomst in Parijs om 21.00 uur. Na een stop van ruim anderhalf uur (en een inmiddels vol gelopen toestel), vertrekken we rond 22.30 uur. Na wat eten en een borreltje slapen we de nachtvlucht redelijk en komen aan te Sao Paulo om 05.15 uur plaatselijke tijd (5 uur vroeger dan Nederland).

Donderdag 20 mei

Hier hebben we op het vliegveld enkele uren te overbruggen; We drinken onze eerste Braziliaanse cappuccino (heerlijke koffie hier in Brazilië), lopen wat rond en nemen we wat te eten bij McDonalds (bij gebrek aan gezonde kost). Vertrek naar Manaus om 10.45 uur, aankomst te Manaus om 01.15 uur (verschil met Nederland nu 6 uur). Een binnenlandse vlucht van 2700 km, dan ben je in Europa heel wat landen verder.Op vliegveld Manaus staat al een taxi te wachten om ons naar de boot te brengen, een ritje van maar zo'n 10 minuten.

Daar staat iemand van het resort te wachten om de koffers naar de boot te dragen. Duur van de boottocht ca. 20 minuten, en onze eerste ervaringen met de Rio Negro. We zijn de enige gasten op de boot.

Inchecken op het resort (er wordt meteen een fris welkomstdrankje aangeboden); loft 15B is de komende 2 weken voor ons.

 

Het blijkt de helft van het eerste chalet te zijn, bij binnenkomst valt meteen de romantische klamboe rond het bed op. De badkamer is een aangename verrassing, werkelijk boven onze verwachtingen. Ook het terras boven het water staat ons wel aan, we zullen hier de komende weken veel buiten zitten.

 

 

 Even opfrissen, met toch warm water, en daarna het resort verkennen (na een eerste biertje natuurlijk, Skol). De eerste aapjes (en hier bedoelen we niet onszelf mee) zijn gesignaleerd. Het resort beschikt over een eigen waterbron, waardoor het water op het resort gewoon te drinken is, en voor de gasten is het gratis te tappen.

We krijgen een aanbod om de zonsondergang mee te gaan bekijken, snel de boot in voor het te laat is. We varen een stukje de rivier op, maar het is te bewolkt voor de perfecte ondergang. Volgende keer beter wordt ons beloofd.

De zonsopkomst en zonsondergang zijn schitterend in het Amazone gebied

Om 19.30 uur start het diner, met voor- hoofd- en nagerecht in buffetvorm. Er blijkt een groep van 30 Nederlanders te zijn, die de volgende dag al weer vertrekken.

Grupo Kuarup

Na het diner is er een optreden van

Grupo Kuarup
een groep jonge en enthousiaste dames en heren die een show van zang en inheemse dansen weggeven en niet van ophouden weten. Natuurlijk worden we uitverkoren om een dansje mee te doen.

Om 22.30 uur is het voor ons welletjes voor vandaag en duiken voor het eerst onder de klamboe.

Vrijdag 21 mei.

Harrie is om 06.15 uur wakker, en bekijkt vanaf ons terras de vogels en apen die ook wakker worden. Hij weet bij het restaurant even na zevenen koffie te bemachtigen en we genieten er van vanaf ons terras. Ontbijt vanaf 8 uur met broodjes, beleg, fruit, vruchtensapjes en koffie, niets mis mee.

Om 10 uur start de wandeling met Paula, onze gids voor de komende weken. We doen een korte junglewandeling en ze vertelt over de bomen en planten en de medicinale werking er van. De ene boom levert kauwgum bestanddelen, de andere levert kleurstof voor beschildering van gezichten (ook de onze) en tegen malaria.

Lianen dragen met gemak 100 kg

Harrie wordt tijdelijk Tarzan als hij aan de lianen hangt boven een 20 meter hoge afgrond. We volgen een boomtoppentour (canopy walk) die prachtig op het resort is aangelegd.

Om 11.15 uur zijn we terug en na een korte pauze lopen we over het strand naar een kweekvijver van vis.

Na deze twee wandelingen zijn we goed bezweet en opfrissen voor de lunch kan geen kwaad. Een korte rust in de hangmat volgt, maar hier verbranden we levend als we blijven liggen.

We gaan om half drie kanoën met jungleboy, Harrie in zijn eigen kano, voor Dorette wordt gevaren. Aangezien het het regenseizoen is, staan veel bomen diep in het water en hier varen we dan ook doorheen. We zien ook nu weer veel vogels en apen, jungleboy kan met deze apen praten. Op de terugweg moet er stevig tegen aan gegaan worden als we in de verte de donder horen en de bliksemflitsen zien. Een korte race tussen de heren, je kunt wel raden wie er gewonnen heeft.

Een biertje is welkom en daarna wederom opfrissen en een dutje doen.

Ondertussen valt een tropische bui op ons dak. Na het diner zouden we nog op zoek gaan naar kaaimannen, maar gezien het weer wordt dit uitgesteld. We sluiten de avond af met het maken van ons reisverhaal over de eerste 2 dagen, onder het genot van een Pina Colada. Dit kan op de computer (met internet) die aanwezig is en waarvan wij van de leiding gebruik mogen maken. Dit stelt ons in de gelegenheid dagelijks ons verhaal op papier (lees internet) te zetten, alles zit dan nog vers in het geheugen, en het thuisfront is meteen op de hoogte (scheelt weer in ansichtkaarten).

Voor morgen hebben we om half acht afgesproken, dan gaan we met een groepje Amerikanen op piranha's vissen en vogels kijken.

Zaterdag 22 mei

Wormen als ontbijtVroeg op dus, om 7 uur een klein ontbijtje en daarna met zijn allen in de boot.

Paula heeft vanmorgen al wat uit de natuur geplukt, het zijn wormen die eetbaar zijn en veel proteïnen leveren. Een van de Amerikanen heeft een weddenschap afgesloten (hij beweert dat het om 300.000 dollar gaat) en neemt er een als ontbijt. Harrie twijfelt nog en stelt dit hapje nog even uit.

Het schijnt dat als je er drie neemt, je de hele dag in de jungle kunt lopen.

Hoewel het de hele nacht geregend heeft en nu nog erg bewolkt is, is het toch droog. De regenjassen gaan wel mee.

De tocht is toch wel erg lang, onderweg wordt de boot wel eens stilgelegd om de vogels te bekijken, die in dit gebied talrijk aanwezig zijn. We stoppen bij een drijvend restaurant om nog wat visspullen op te pikken.

Pirnahas vissen

Via grote rivieren, de Rio Negro en de Solomoes rivier, en kleinere rivieren komen we uiteindelijk op onze visplek. Hier hebben we een half uurtje om op piranha's te vissen. We vangen wel wat, maar meestal zijn het catfishes, ook Dorette heeft deze 1 maal beet (Harrie vist naast het net). In totaal 3 piranha's in onze groep, maar we gooien alles terug.

Na het vissen gaan we weer richting Tiwa, en onderweg begint het weer aardig hard te regenen. Jassen aan dus en de flappen van de boot naar beneden.

Door de vele groene planten die er drijven varen we ons een keer vast en moeten alle spierballen gebruikt worden om ons bootje weer los te trekken.

Onderweg moeten we ook nog eens op een andere boot overstappen aangezien we achter liggen op ons schema en de boot waar we op zitten alweer andere afspraken heeft.

TIWA zwembadBij aankomst op het resort is het tijd voor koffie en een rustpauze tot de lunch. Het regent nog altijd, maar er is hoop dat het vandaag nog goed komt.

Tijdens de lunch klaart het weer inderdaad op en we besluiten nog een route op het resort te gaan lopen. Paula wil wel mee en we gaan met zijn drieën op pad. Het is een tocht die normaal voor mountainbikers is, maar de hulpstukken voor de bikes zijn onlangs gestolen, dus dat gaat even niet. Het is een mooie tocht met wat kleine hoogteverschillen.

Totaal duurt de tocht 1 uur 3 kwartier. Volgens Paula hebben we hem snel gelopen, maar wij vinden het wel meevallen.

Daarna een duik in het zwembad en lekker onderuit in de strandstoel. We worden door obertje Stensson verwend met een bord frietjes die we onder het genot van een Skolletje oppeuzelen op de pier.

De werklui van het resort gaan rond deze tijd in de verschillende bootjes richting huis en hebben veel lol, het werk lijkt ze goed te bevallen.

Wij gaan voor ons dagelijkse rust terug naar onze kamer.

Het diner bestaat vanavond onder andere uit een lekkere vis, tambaque, de kok serveert deze zelf uit.

Ondertussen zijn we nog maar met een paar gasten op het resort, ondergetekenden en een aantal weekendgasten, Brazilianen. Het resort wordt steeds meer van ons. Ben benieuwd wat er na het weekend nog als gast aanwezig is. Een van de gasten blijkt uit Manaus te komen en biedt zich als gids aan als we de stad willen bekijken. We krijgen zijn GSM nummer, maar wat we er mee doen weten we nog niet.

Zondag 23 mei Snakeday

Een van de slangen vandaag

Het ontbijt wordt vandaag buiten geserveerd en ziet er feestelijk uit.

Een van de medewerkers ontdekt een giftige slang en Cobra (de slangenkenner bij uitstek op het resort) wordt te hulp geroepen. Hij verwijdert de giftanden en zet de slang terug de natuur in. Hiernaast staan onze gidsen Paula en Cobra.

De slang die cobra hier om heeft, heeft hij zojuist op het resort gevangen.

Ondertussen komt Paula met de plannen voor deze dag, we gaan naar Meeting of the Waters en het nationale park Janauary. Lunch hebben we op een drijvend restaurant. Vertrek is om half tien.

Wij zijn blij het resort vandaag te kunnen ontvluchten, want er komen hele families de dag doorbrengen bij Tiwa.

Onderweg naar Meeting of the Waters

stoppen we in de haven van Manaus en wordt wat verteld over de geschiedenis van de stad.

Na ongeveer een uur bereiken we het punt waar de twee waters samenkomen, de Rio Negro en de Rio Solimoes, bruin en zwart water. Het is hier plaatselijk 70 meter diep en op andere punten wel 120 meter.

Er kunnen dan ook enorme vissen leven. We zien hier en daar wat zoetwaterdolfijnen boven komen. Meeting of the Waters is een raar schouwspel, twee kleuren die langs elkaar blijven lopen en niet samengaan door de verschillende samenstellingen van het water. Verderop gaan de twee rio's verder als de Rio Amazone.

We varen verder de rivier op met een snelheid van 50 km per uur en komen een dode kaaiman tegen, waarvan het hoofd verdwenen is. Waarschijnlijk is deze kaaiman door stropers gedood en wordt het hoofd verhandeld, het is in ieder geval niet geschikt voor consumptie. Langs de oevers zijn allerlei plantages en boerderijen.

We komen ook langs een suma-uma, een boom met een omtrek bovenin van 50 meter. Op de diverse rivieren is vandaag veel toeristisch vaarverkeer, zowel van toeristen als van eigen bevolking die op zondag gezamenlijk weggaan.

In een binnenmeertje zien we de Victoria waterlelie, een bloem die op een soort dienblad ligt met een doorsnee van maximaal 2 meter en een hoogte van 5 tot 10 centimeter. Aan de zijkant zitten dorens zoals bij een cactus. Deze bloem komt alleen voor in het water van de Solimoes rivier.

Janauary National Park

We bereiken Janauary National Park waar we kaaimannen zien en lunchen daar in het drijvend restaurant. Het eten is in buffetvorm en bevat onder meer een enorme vis die op diverse manieren bereid is. Het is de Pirarucu, de grootste Amazone vis die 2,5 meter lang kan worden en 80 kilo zwaar.

Van daar uit is het piranha's vissen, op een plek waar ze wel willen bijten. Helaas voor Dorette wordt bij haar steeds alleen het aas opgepeuzeld maar blijven ze verder niet hangen. Harrie scoort vier piranha's die weer teruggezet worden. Ook onze Braziliaanse tegenstanders scoren er vier. Na zo´n drie kwartier vissen houden we het voor gezien en brengen de visspullen terug.

Kaaiman in de zon

We varen een stukje verder naar een gedeelte van park Janauary, waar we kennis maken met het beestje sloth, een combi van slak, schildpad en de harige bekleding van een aap, een onooglijk lui en traag beest dat bij ons luiaard heet.Wij hier natuurlijk mee op de foto. Specialiteit op deze plek is de anaconda, een 4,2 meter lange slang, gevangen gehouden voor het maken van een film. Het beest krijgt 1 maal per maand te eten. Er zitten meer slangen in deze omgeving, maar de kinderen spelen er vrolijk in het water.

Ondertussen treffen we weer eens een tropische bui en de flappen op de boot worden neergelaten. We varen naar een draunded forest, een verdronken bos, een gedeelte van Janauary Park.

Gezien het weer nemen we een short cut terug, maar onderweg stranden we toch weer twee keer in de plantenmassa's die op het water drijven. De chauffeur moet zelfs een keer het water in om de boot los te trekken.

Paula is erg ontevreden over hem en verontschuldigt zich, voor ons is er echter geen enkel probleem, het maakt de toch alleen maar interessanter. Harrie kan bij Paula niet meer stuk en wordt haar Idol genoemd.

Om 16.45 uur zijn we terug op het resort en Stensson wacht ons al op met een tweetal Skolletjes. Great guy.

Cobra heeft ondertussen weer een slang gevangen, ditmaal eentje van zo´n twee meter, ook deze wordt weer in de natuur teruggezet.

Paula heeft al weer plannen voor de komende dagen gemaakt, maar gelukkig is ze maandag vrij en hebben wij dan ook een vrije dag. Ze wil met ons een dag of drie verder de jungle in per boot en er zijn twee opties, die met een bootje zoals vandaag, goedkoop in verbruik maar geen comfort of een luxe boot met slaapvertrekken, airco etc. We doen dan onder andere een verlaten stad aan die door mieren ingenomen is. Verder ook hiking en zwemmen met dolfijnen. We moeten het prijskaartje nog even afwachten. Ook voor de rest van de week zijn er nog plannen, onder andere naar Manaus. Nog genoeg te doen dus de komende week.

We hebben het voor elkaar; we zijn nog de enige gasten op het resort. Ondertussen hebben we ook een waslijntje kunnen versieren zodat we zo nu en dan wat spullen kunnen wassen en drogen.

Naar deel 2 Amazone

Aanvullende gegevens