-->

Nav weergave zoeken

Navigatie

Zoeken

Maandag 24 mei

Een relaxdag voor ons. We kunnen wat wassen en te drogen hangen. Helaas is er geen stopje voor de wastafel maar een douchekapje in de afvoer stoppen biedt uitkomst.

Dorette staat op met een ontsteking in haar rechterarm en doet het met wat medicijnen rustig aan. We zijn alleen tijdens het ontbijt en er is een tafeltje voor ons ingericht, we krijgen vers gebakken eitjes. Daarna installeert Dorette zich bij het zwembad, Harrie moet toch wat actiefs doen en verkent het resort wat verder.

Een drietal tochtjes van ongeveer ieder een uur door de jungle, altijd op je hoede zijn voor slangen en ander ongedierte. De flora en fauna maakt het iedere keer weer de moeite waard om een wandeling te maken. Met de lunch zijn er nog twee Nederlanders gearriveerd en een ouder vrouwtje van onbekende afkomst.

De middag wordt door ons allebei in de strandstoel bij het zwembad doorgebracht. Goed insmeren, want de zon is fel.

Een kaaiman in de boot

We worden uitgenodigd voor kaaiman spotten in de avond samen met de andere twee Nederlanders.

We varen naar een gedeelte waar ze moeten zitten en de spotter zoekt met een zoeklicht op het water.

Verschillende keren zien we de paarse oogjes van de kaaimannen, maar als we dichterbij komen verdwijnen ze onder water.

De geluiden van de avond zijn overweldigend; kikkers, krekels, vuurvliegjes, brengen een donkere avond op het immense wateroppervlak tot leven. Plots vliegt er een vogel recht op onze boot af en belandt aan de voeten van Dorette. Dat is schrikken als je niet precies weet wat er op je af komt.

Langzaam gaan we aan de terugreis beginnen en tot onze vreugde spotten we nog een kaaiman. We naderen hem langzaam en stil en met een snelle beweging weet de spotter hem te pakken te krijgen. Het is een mannelijk exemplaar van ongeveer anderhalf jaar oud. Er worden volop foto's gemaakt maar wij hebben niet het lef het beestje vast te pakken. Tenslotte laten we hem weer gaan en varen terug naar het resort.

Al met al een onverwacht maar zeer leuk uitje. We drinken nog wat aan de bar, we leren het drankje cajpiroshka kennen, en tegen elven sluiten we de avond en de oogjes.

Dinsdag 25 mei

De ontsteking van Dorette is nog niet over.Paula komt met een voorstel om twee dagen weg te gaan en te overnachten in een echte indianenhut. Als ze echter van de ontsteking hoort komt ze met een gel om te smeren en zegt toe een elektrisch massage apparaat te gaan halen. Ook Karolina, die de leiding over het resort heeft en ook behoorlijk Nederlands spreekt, komt met een crème aan die erg aan midalgan doet denken. Ook maar weer er op smeren. Dorette wil het nog graag een dagje rustig aan doen en dan woensdag eventueel vertrekken.

Harrie besluit wederom een stuk te gaan lopen, wederom krijgt hij het advies mee om goed uit te kijken voor de vele slangen. Deze keer probeert hij een pad te nemen tot het einde van het schiereiland. Dit pad is erg onbegaanbaar, op een gegeven moment moet hij terug keren omdat er zonder een mes niet door deze jungle heen te komen is.Het pad wordt vervolgd over inmiddels bekend terrein terug naar het resort.

Karolina komt met de kok vragen wat we voor de lunch willen. We zijn de enige gasten en hebben het maar voor het zeggen. We kiezen voor wat frietjes, biefstuk en een lekker toetje. Meestal is er rijst maar af en toe ook spaghetti en gisteren hadden we gekookte aardappelen.

Woensdag 26 mei

De ontsteking van Dorette is een heel stuk beter en we hebben er zin in.

Er gaat voldoende proviant mee

We vertrekken om 09.20 uur met Paula en Granchy voor onze 2 daagse tocht. Ze zijn zeker bang dat we verdwalen want er gaat proviand mee voor een week. Broodjes, beleg, diepgevroren vlees en vis (verpakt in veel ijs), fruit en drank. Wat we overhouden laten we achter bij onze gastheren in de jungle.

We scheren met een snelheid van 50 km p/u over het water. De tocht naar ons eerste dorp duurt zo'n 3 uur en het weer is prachtig. Langs de oevers staan de cabioco's (huisjes) verspreid en we passeren schitterende strandjes.

Het blijft ons verbazen dat er overal huisjes staan, hoever je ook van Manaus afvaart. De rivier is hier plaatselijk zo'n 120 meter diep en het breedste punt wat we passeren is 24 km. Applaus voor Dorette die zojuist haar eerste dolfijn heeft gespot. Als het goed is gaan we vandaag bij onze eerste stop zwemmen met wilde dolfijnen.

In de verte ligt het Ariau Tower hotel, het eerste jungle hotel en inmiddels uitgegroeid tot 8 torens met in totaal 270 kamers. Opgezet op aanraden van Jacques Cousteaux. Na een uurtje komen we bij de Anilvahanes eilandengroep, een archipel van 400 eilandjes waarvan een gedeelte in dit seizoen onder water staat.

We varen rakelings langs boomtoppen en realiseren ons dat we eigenlijk over het vaste land heen varen.

Novo Airao

Na 3 uur varen stoppen we bij Novo Airao, een plek waar we kunnen zwemmen met wilde dolfijnen. Een meisje springt in het water en binnen no time verschijnt de eerste dolfijn.

Zwemmen met de dolfijnen

Het meisje is beroemd geworden omdat zij het vertrouwen van de dolfijnen heeft gewonnen. Zij is in diverse Braziliaanse programma's geweest en door haar is het een toeristische attractie geworden. Paula is goed bevriend met haar en haar familie.

We voeren de dolfijn met rauwe vis en hij eet letterlijk uit onze hand. Als we gaan zwemmen dartelt hij om ons heen. Het is onze doop in de rivier de Rio Negro en met de dolfijnen. Het water is lekker warm maar de geur is niet alles.

We kunnen volop foto's maken. We lunchen in het restaurant (vis, rijst, groente) en daarna gaan we nogmaals te water. We hebben geluk, er zijn nog 3 dolfijnen. De totale groep van dolfijnen bestaat uit 9 stuks. De dolfijnen zorgen ervoor dat minstens 1 dolfijn bij het meisje blijft wanneer de rest op jacht gaat naar vissen.

De kosten voor het zwemmen met de meisjes en de dolfijnen bedraagt 20 reais per persoon. We geven ten afscheid wat Hollandse klompjes aan de meisjes en vertrekken rond 14.45 uur.

Een strand aan de rivierWe varen een stuk terug; de rivier is nu een stuk wilder en we maken flinke klappen op de golven. We blijven zoveel mogelijk tegen de oevers varen waar het iets rustiger is.

Toch moeten we na zo'n twee en een halfuur varen schuin de rivier over en krijgen onze rug-, buik- en sluitspieren het zwaar te verduren.

We komen bij Huge Beach wat ook tijdens dit regenseizoen een mooi strand heeft.

De enige bewoner leeft van de visvangst.

Ondertussen gaat de zon onder, en midden op de rivier is dit een prachtig gezicht. De zonsondergang heeft vandaag de vorm van een oog en we lijken bekeken te worden.

Terra Verde hotel

Terra Verde Hotel

Nu is het nog 25 minuten varen naar ons "hotel", zoals Paula het noemt

Het is echter een oude rubberplantage en de oude arbeidershuisjes heten nu lodges.

 

Hieronder de versie van Dorette.

 

Onze hotel kamer met balkonHet is een verlopen resort zonder enige luxe. De lodge, het hokje, bevat een 2 persoonsbed en 1 hangmat.

Er staat een ratelende ventilator. De "badkamer" bestaat uit een klein wastafeltje en een spiegel (zoals wij die thuis op de wc hebben), een toiletpot en een douchekop.

De muren bevatten volop gaten en kieren. Aangezien het alternatief was in een hangmat op het strand slapen, lijkt dit luxe, maar voor Dorette hoeft dit niet langer dan 1 nacht te duren.

Harrie's versie van dit hotel

Stijger met drijvend zembad

We hebben een eigen huisje met nostalgische luiken voor de ramen.

Ook beschikken we over een eigen veranda met een mooie uitkijk op de primaire jungle. Er is voldoende ventilatie, en al helemaal wordt ik verrast door de bijzonder complete badkamer. Toilet, douche en wastafel. Het water komt vers uit de rivier en stroomt direct het grasveld op. Bijzonder eco.

Hier hadden we niet op gerekend, een hotel met drijvend zwembad

Tijdens de nacht wordt de elektriciteit uitgeschakeld zodat je de fantastische geluiden van de jungle kunt horen, zo direct onder, boven, langs en misschien ook wel in je luxe lodge.

Vervolg versie van Dorette

We frissen ons op voor zover dit kan en smeren ons goed in: eerst een laag aftersun (we zijn vandaag goed verbrand), gevolgd door een laag Deet. Lange mouwen en een lange broek aan, sokken, zoveel mogelijk bescherming tegen de beestjes binnen en buiten.

Als Harrie gebruik maakt van het toilet kijkt hij recht in de ogen van een kikkertje wat zich ook op de badkamer heeft genesteld.


 

Graunchy nu weer bezig in de keuken

Paula en Granchy zijn ondertussen in de keuken van het resort aan ons diner begonnen en wij genieten van een biertje buiten in een hangmat. We spreken af morgenvroeg naar de zonsopgang te gaan kijken en moeten daarvoor om half zes opstaan. Hopelijk wordt het de moeite waard. Daarna gaan we met Nego een jungle tocht van zo'n 5 a 6 uur maken.

Het diner bestaat uit; kip, rijst en rauwkost met een skolletje (ook hier in de jungle, in de koelbox meegenomen). Als toetje verse ananas. Om 21.00 uur is het welletjes voor ons. We kruipen met kleren aan in bed, het ongedierte kan immers van alle kanten binnenkomen. Harrie slaapt vrijwel direct, maar Dorette ligt lang wakker.

Het is warm hoewel de ventilator aanstaat en zich onaangenaam laat horen. Als Harrie 's nachts naar de toilet moet blijkt de deur naar de badkamer aan de binnenkant dicht gevallen te zijn. Zaklantaarn, schaar en geweld moeten er aan te pas komen. Op een gegeven moment stopt de generator en daardoor ook de ventilator, we zitten nu zonder stroom, maar gelukkig hebben we zaklampen bij ons. Wel rust, maar nog meer warmte.

Naar deel 3 Amazone

Aanvullende gegevens