-->

Nav weergave zoeken

Navigatie

Zoeken

Donderdag 27 mei

Na een goede nacht voor Harrie en een bijna slapeloze voor Dorette is het om half zes opstaan, en binnen 5 minuten zitten we z'n allen in het bootje om naar de zonsopgang te gaan kijken.

Het is niet zo heel helder en ook zijn er geen apen te zien, dus helaas. Terug naar het resort voor koffie en ontbijt, nog steeds met etenswaren van TIWA, gelukkig.

Een van de medewerkers slaat een grote vrucht (een harde bast met daarin met maar liefst 22 noten) die weer verder gepeld moeten worden. Bij ons tref je deze in nootmixen aan maar dan zijn ze harder, die wij eten zijn vers en heerlijk zacht. Ons bord voor hetr diner

Om 07.30 uur vertrekken we voor de hike en onderweg plukken we bananenbladeren die als bord voor de lunch gaan dienen.

Nego, onze jungle guide, is zeer ervaren en leidt zelfs militairen op voor survival in de jungle. We lopen het eerste stukje over een soort onverharde weg en dit blijkt een doorgaande weg naar Manaus te zijn (zo'n 60 km).

Onze gids Nego geeft veel uitleg over de veelal medicinale werking van planten en bomen. Bijna alles wat niet giftig is, is bruikbaar voor onder andere huishoudelijk gebruik. Het voert te ver om hier in detail te treden, maar er zijn planten en bomen voor o.a. hoofdpijnen, verkoudheden, spierproblemen, aborteren, verbrandingen, etc. Veelal worden de bladeren of hars gebruikt om thee van te trekken.

The primaire jungle

We komen bomen tegen van 600, 900, 1200 en 1400 jaar oud waarvan je de top vanaf de grond niet kunt zien.

We maken kennis met een aantal van de 2200 (!) lianensoorten die er zijn. Ook Harrie neemt deel aan het slingeren aan lianen, soms met gevaar voor eigen leven.

Deze boom is ongeveer 1400 jaar oud. De top kun je vanaf de grond niet zien

Na eerst op een soort smal pad gelopen te hebben, gaan we daarna van het pad af en moet met een groot mes een weg gebaand worden. We kijken in holen van tarantula spinnen en zien de woningen van armadillo's. We hebben vriendelijk contact met een kikker en zien weer nieuwe vogels en grote blauwe vlinders.

Lunch timeOm 10.15 uur barst het onweer los en aangezien de bliksem een boom opzoekt moeten we het bos verlaten en terug keren naar het open pad. De gidsen willen geen enkel risico lopen. We wandelen rustig terug en de regen wordt al minder. Al met al heeft de wandeling ruim drie uur geduurd, minder lang dan gepland maar we hebben een goede indruk van de primaire jungle gekregen, de diversiteit die het biedt en de duisternis die er is als je van de paden afgaat.

We lunchen nog op het Terra Verde lodge; de vis en ribbetjes zijn in de bananenbladeren gegrild.

Er is ook rijst en rauwkost en vers fruit als toetje natuurlijk. Geen bestek vandaag, alles moet met de vingers gegeten worden.

Draunded Forest

Draunded Forest

We nemen afscheid van het resort en varen naar het draunded forest van de Rio Negro.

Alles staat hier onder water, maar vanaf september is het te voet begaanbaar, voor ons onbegrijpelijk.

Ariau Tower hotel

We varen naar het Ariau Tower hotel voor een rondleiding. Normaal wordt hier 30 reais per persoon voor gevraagd, maar aangezien Paula hier gewerkt heeft mogen we voor niets het hotel bezichtigen.

Ariau Tower hotel

Paula krijgt de sleutels van enkele kamers mee; zo zien we de eigen kamer van Bill Gates en bezoeken we een Tarzan tower; deze is te huur voor 3000 dollar voor 3 nachten, maar dan kun je wel je hele familie meenemen en krijg je er een speelhal met biljart, tafeltennis etc. bij.

Bij een aantal kamers hoort een eigen zwembadje. Het hele hotel staat eigenlijk in het water en is door loopbruggen met elkaar verbonden.

Als je ergens heen wilt moet je altijd met de boot weg.

Informatie over Ariau Tower hotel

Er logeren vooral veel Amerikanen. Interessant om een keer doorheen te lopen, maar voor ons zou het niets zijn.

We vertrekken weer en als we weer onderweg zijn komt Paula er achter dat ze de sleutels nog bij zich heeft. Weer terug dus. We hebben nog wat tijd over en varen naar Hole in the Middle (of what); een lekker rustig plekje om in rond te dobberen en Granchy peddelt ons hier vooruit.

Daarna is het tijd om terug te keren naar TIWA en we komen hier rond half zes aan. Stensson wacht ons op met een lekker drankje, heerlijke barman.

Dorette is blij eindelijk lekker te kunnen gaan douchen en een beetje slaap in te kunnen halen. Voor het diner zijn we ditmaal maar liefst met zijn vieren, er is zowaar nog een echtpaar gearriveerd.

Voor de rest de avond rustig afgesloten.  

Teatro Amazonas

Vrijdag 28 mei Manaus

Vandaag staat een dagje Manaus op het programma. Om half tien nemen we de TIWA boot naar de haven waar een taxi ons opwacht om deze dag ons overal heen te brengen.

We beginnen de dag bij het Teatro Amazonas, het theater dat plaats biedt aan 700 personen, 250 personen beneden en de rest op de ringen erboven.

Het theater heeft schitterende beschilderingen en schilderijen.Daarna gaan we naar het Mercado Municipal, central market, met allerlei kraampjes en ook de vismarkt. Aangezien we hier geen souvenirs vinden, nemen we nog een kijkje in het internationale gedeelte van de haven met wat luxere winkeltjes.

We rijden door naar het Palacio Rio Negro, het paleis wat eens toebehoorde aan een rijke Duitse rubbermagnaat.

Het is nu de zetel van de gouverneur en een expositieruimte. Produceren van Guarana.

Hier kijken we ook in een authentiek bewonershuisje en zien we de behandeling van de guarana, een soort nootje waar de nationale drank van gemaakt wordt, maar wat je ook kunt kauwen en waardoor je dan uren extra energie houdt; een soort XTC pil dus.

Door naar de dierentuin, behorend bij een legerplaats en ook onderhouden door militairen.We zien hier een aantal vogels en wilde dieren en natuurlijk ook weer apen en kaaimannen.

Ons volgende bezoek is aan het natuurkundig museum Museu de Ciencias Naturais, een afgelegen museum in het Japanse gedeelte van Manaus.

 Het bezit een collectie opgezette vissen, vlinders en insecten maar ook een aquarium met onder andere de pirarucu. Pirarucu, deze komen alleen voor in de Rio Negro en worden 2,5 meter lang.

pirarucuDit exemplaar is 25 jaar oud.

Het laatste bezoek is aan het Parc de Science, een stuk jungle in de stad waar in de natuurlijke omgeving onderzoek gedaan wordt naar planten, bomen en dieren. Je loopt hier in de jungle, met op de achtergrond de geluiden van auto's.

Om vijf uur rijden we terug naar de haven; Harrie merkt op dat hij zijn biertje van vier uur gemist heeft. Paula zegt dat ze nog wat medicijnen bij een benzinepomp moet kopen en wij begrijpen het niet helemaal. Ze komt echter terug met een medicijn voor ons; een blikje Skol. Lachen, zo'n gids met humor.

Het was een afwisselende dag, met de hectiek in het centrum van Manaus en de bezoeken aan de diverse musea.

Zaterdag 29 mei 2004

Vandaag is het weer voor twee dagen pakken want we gaan de Solimoes rivier op; vertrek 09.30 uur. We slapen in een kleine ranch van Granchy.

De boot is wederom volgeladen als Paula ineens vraagt of wij weten wat het gaat kosten. Wij kijken haar verbaasd aan: we hebben toch een prijsafspraak voor vijf dagen gemaakt ? Nee, dit blijkt niet het geval te zijn; de prijsafspraak die we met Paula gemaakt hebben was voor de twee dagen op de Rio Negro. Gisteren, Manaus, was ook een aparte afspraak en de komende twee dagen dus ook weer. Oeps, een aardig misverstand dus.

Volgens Paula hadden we via de receptie een soort contract moeten krijgen met de excursie en prijs er in, we hebben echter niets gehad. Ook intern dus communicatieproblemen. We gaan met Paula en Karolina aan tafel zitten en geven aan er niets voor te voelen om weer een groot bedrag voor een excursie uit te geven en dat we dan, hoe erg we het ook vinden voor hun en voor ons, afzien van deze excursie. Ze hebben hier alle begrip voor maar zeggen dat het niet goedkoper kan. We willen dit graag geloven, maar dan houdt het nu op voor ons. We zullen de komende dagen dan zelf verder invullen, ook geen probleem. Alles kan dus weer uit de boot geladen worden, het personeel kijkt verwonderd toe.

Bij het huis van onze gids (Jungle boy)We kleden ons om en maken een lekkere lange wandeling langs het strand en door de jungle terug.

Na de lunch en een uurtje in de hangmat (dit ligt trouwens heerlijk), worden we uitgenodigd voor een boottochtje naar een originele cabioco house. Paula en Karolina voelen zich rottig en willen iets terug doen voor de misgelopen excursie.

We bezoeken dit huis, alleen de plantage mogen we bekijken, maar helaas niet de binnenkant.

Op de plantage wordt van alles verbouwd voor eigen gebruik en voor verkoop; suikerriet, ananas, andere vruchten en groenten.

Wanneer bewoners in de jungle blijven wonen en niet naar de stad trekken krijgen ze 3 ha grond en een schuur met attributen om e.e.a te bewerken, voornamelijk Manioc.

Voor de rest van de dag gebeurt er niets bijzonders, de kaaimannenjacht slaan we maar eens over.

Naar deel 4 Amazone

Aanvullende gegevens