-->

Nav weergave zoeken

Navigatie

Zoeken

Lemanak

  • Dag 4 Longhouse Lemanak 11-6-2006

    Zondag 11 juni 2006
    Bezoek aan een Iban longhouse van de familie Lemanak.

    Om 9 uur worden we opgehaald. De koffers blijven in het hotel; alleen het hoogst noodzakelijke gaat mee.

    Om 10.15 uur stoppen we in de plaats Serian, hier kopen we enkele presentjes voor de bewoners van het longhouse (balonnen, schriftjes, rijstwafels, biscuits, verder hebben we uit Nederland klompjes en stickers meegenomen).

    Number One, onze gids, koopt op de markt groente, vlees, vis, etc. Hij is namelijk vanavond ook onze kok. Om 11 uur vertrekken we weer. We stoppen nog bij peperbomen waar Number One kort uitlegt hoe zwarte- en witte peper geoogst wordt. De waarde van de peper staat helaas op dit moment op een dieptepunt.

    Naar de Iban 

    Naar de Iban op de markt kopen we eten.

    Om 12.30 uur stoppen we voor de lunch in Lachau, dit is een klein toeristisch dorpje waar veel toeristen een tussenstop maken. Wanneer je wat verder kijkt, achter de winkeltjes, zie je dat er hanen gefokt worden voor hanengevechten.

    Om 13.30 uur rijden we verder en passeren een bergkam die de natuurlijke grens met Indonesie vormt. De laatste kilometers gaan over een grintweg tot aan de rivier, waar de boten liggen.

    Onze boten worden in orde gemaakt

    Onze boten worden in orde gemaakt

    Klaar voor vertrek naar de Iban we hebben geen idee waar we tercht gaan komen.

    Klaar voor vertrek naar de Iban we hebben geen idee waar we tercht gaan komen.

    Aankomst bij het Lemanak Longhouse

    Aankomst bij het Lemanak Longhouse

    Nadat we alles in de boot hebben geplaatst varen we om 15.15 uur naar het longhouse, een heerlijk verkoelend tochtje na de warme busreis; na 40 minuten komen we aan. We worden met trommelgeroffel ontvangen. In het Longhouse trekken we onze schoenen uit en voordat we het weten zitten we aan de rijstwijn. We voelen ons een beetje opgelaten met onze rechts/links sokken van Falcke tussen de blote voeten van de bewoners. Deze sokken dus snel maar uit en binnen alles verder op blote voeten.

    We worden ontvangen door de familie.

    We worden ontvangen door de familie.

    We mogen overal rondkijken.

    We mogen overal rondkijken.

    Het longhouse is ongeveer 200 meter lang en er wonen 39 gezinnen. Buiten is een badkamer en toilet voor gezamelijk gebruik. Nadat we langs alle deuren van het longhouse gelopen zijn en ons voorgesteld hebben aan de belangrijkste bewoners, gaan we gezamelijk thee drinken.

    Na de rijstwijn drinken we gezamenlijk thee.

    Na de rijstwijn drinken we gezamenlijk thee.

    Harrie "kletst" wat met de mannen; ze zijn gek op zijn brede schouders en willen graag een tattoo zetten; al is het maar een kleintje. De oud strijders laten maar wat graag hun tatoeages zien.

    De Ibans laten graag hun tatoeages zien.

    De Ibans laten graag hun tatoeages zien.

    De bewoners gaan soms (1x per maand of 1x per jaar) naar de stad voor de noodzakelijke aankopen. De benzine voor de boten is te duur om dit regelmatig te doen.

    In het longhouse ontmoeten we ook een groep missionarissen die in Indonesie en Maleisie 3 maanden lang bezoeken hebben gebracht aan diverse bevolkingsgroepen. Dit is hun laatste bezoek voordat ze op vakantie gaan naar Hawai. De meeste van de missionarissen komen uit Amerika.

    De gasteningang van het longhouse.

    De gasteningang van het longhouse.

    We krijgen wat tijd om het "dorp" te ontdekken. Aan Harrie wordt gevraagd om naar het voetballen te komen kijken. Hij denkt: is hier dan een tv, en loopt met de jongens mee. Op zijn bloten voeten loopt hij door de jungle een berg op die eerst modderig en daarna vol lossen stenen ligt. Daar zijn die Nederlandse voeten niet echt voor gebouwd. Wat blijkt nu, hij komt niet bij een televisie toestel maar bij een voetbalveld met als ondergrond losse steentjes. Hier wordt hij uitgedaagd om een wedstrijdje mee te spelen, natuurlijk doet hij dat, maar met het schaarse eelt onder de voeten wordt het erg pijnlijk. Hij besluit al snel om terug te lopen naar het dorp en verkoeling te zoeken in de rivier.

    Voetballen met de Ibans.

    Voetballen met de Ibans.

    Number One zorgt ondertussen voor het eten. De meisjes gaan zich voor het eten wassen in de rivier, sommige spreken enkele woorden Engels. Er komt nog een Nederlander aan, Jurgen; hij is op studiereis voor zijn reisbureau.

    Dorette leert de kinderen schrijven.

    Dorette leert de kinderen schrijven.

    Dorette zit buiten op een bankje voor het longhouse en krijgt de aandacht van enkele kinderen. De kinderen willen de foto's zien in het aantekenboekje wat we van Stina meegekregen hebben (Images of Borneo). Ook willen ze er graag in schrijven. En zo wordt Dorette de onderwijzeres van dit Iban dorp. Dorette wordt momenteel goed onderhanden genomen door de muggen en moet op zoek naar de muggenspray.

    Onze gids, Number One, is ook onze kok.

    Onze gids, Number One, is ook onze kok.

    Number One vraagt ons om aan tafel te komen. Een mooie gedekte tafel met als tafelkleed enkele bananenbladeren. Op het menu staan sardines in tomatensaus met lente ui, kip, noodles, mie en rijst, diverse soorten groenten, ananas en banaan.

    We eten vandaag aan een keurig gedekte tafel.

    We eten vandaag aan een keurig gedekte tafel.

    Het uitbuiken doen we om 20.30 uur met traditionele dansen. We bieden de Chief onze geschenken aan. Hij bedankt ons en hoopt dat wij snel met nog veel meer mensen terug komen. Er wordt traditioneel geproost met rijstwijn; 3x Ohaaaa. De geschenken worden verdeeld over de 39 gezinnen. De Chief houdt in de gaten of alles eerlijk verdeeld wordt.

    Harrie overhandigt de cadeautjes aan de Chief.

    Harrie overhandigt de cadeautjes aan de Chief.

    De Chief zorgt ervoor dat alles eerlijk wordt verdeeld in 39 stapeltjes.

    De Chief zorgt ervoor dat alles eerlijk wordt verdeeld in 39 stapeltjes.

    Ook wij moeten nu deelnemen aan de traditionele dansen. Dit leidt regelmatig tot lachsalvo's bij de Ibans.

    Voetjes van de vloer.

    Voetjes van de vloer.

    Met z'n allen op de foto.

    Met z'n allen op de foto.

    We zorgen dat we onze zaklampen bij ons hebben, normaal gaat het aggregaat al om 22.00 uur uit, maar vandaag is dit aangebleven tot 22.30 uur. 

    Ons bed is al opgemaakt.  

    Ons bed is al opgemaakt.

    Ons gastenverblijf wordt in orde gemaakt, we zijn de eersten die hier in mogen slapen en de Ibans komen steeds met accessoires aandragen om ons verblijf aangenamer te maken. Een matras nog in het plastic, toiletpapier, een olielampje. We krijgen uitleg over het toilet, ze zijn er verschrikkelijk trots op dat ze een zittend toilet voor ons hebben gemaakt.

    Even bijkomen van de cultuurshock voor onze woning.

    Even bijkomen van de cultuurshock voor onze woning.

    Nu denken we te kunnen gaan slapen, maar het begint ontzettend hard te regenen en te onweren en dat maakt een enorme herrie op een golfplaten dak. De stortbui houdt de hele nacht aan.

     

    Dag 5 2e dag in Iban Longhouse 12-6-2006

     

Aanvullende gegevens