Vakantie Egypte – Relaxen in Sahl Hasheesh aan de Rode Zee

Eerste dag – Van Eindhoven naar Egypte

Begin maart vertrekken wij voor een ontspannen vakantie naar Egypte. Onze bestemming: een prachtig all-inclusive resort in Sahl Hasheesh, aan de Rode Zee.

Om 04.00 uur gaat de wekker. We zijn er klaar voor en stoppen de laatste spullen in de koffers. De Uber die we de dag ervoor hebben gereserveerd staat keurig op tijd voor de deur en om 05.00 uur worden we naar Eindhoven Airport gebracht.

Op het vliegveld is het al druk, maar het inchecken gaat gelukkig snel. Daarna rustig een kop koffie en door de douane. Het TUI-vliegtuig vertrekt iets later, maar zoals zo vaak wordt de verloren tijd tijdens de vlucht weer ingehaald. In het vliegtuig vullen we alvast het visumformulier in.

Na de landing komen we terecht in de bekende Egyptische luchthavenchaos. Eerst aansluiten om €33 per persoon contant te betalen voor het visum, dat als een grote “postzegel” in het paspoort wordt geplakt. Daarna volgt de rij voor de douane. Natuurlijk kiezen wij de rij die uiteindelijk het langst duurt, met allerlei probleemgevallen – waaronder twee dronken Polen.

Na nog een extra controle, waarbij het paspoort open moet blijven op de pagina met het visum, mogen we eindelijk door naar de koffers. Die staan er natuurlijk al lang.

Buiten volgt het volgende tafereel: een zee van taxichauffeurs met bordjes. Na twee keer alle namen te hebben gecontroleerd lopen we toch maar naar de TUI-desk. Daar blijkt onze taxi netjes klaar te staan: nummer 167. Een grote, luxe taxi brengt ons naar het hotel.

De rit is hobbelig en het verkeer chaotisch. We rijden een lange snelweg af tot het einde, langs een paar controleposten, en uiteindelijk verschijnt daar in de woestijn ons resort.

Bij aankomst worden onze koffers uitgeladen en krijgen we meteen een drankje. Zittend op een bank worden we ingecheckt: heerlijk relaxed.

De lobby is gigantisch – eigenlijk is alles hier enorm groot. Ruimte genoeg in de woestijn.

Een medewerker brengt ons naar de kamer via een wirwar van gangen, liften en gebouwen. De kamer blijkt enorm: een luxe badkamer met zowel douche als bad. Echt super.

Na het uitpakken drinken we een borrel in de lobby, waar nog echte obers rondlopen. Wat een service.

De zon schijnt volop, maar er staat een stevige wind. Omdat we steeds buitenom moeten lopen maken we toch al aardig wat stappen. Omdat we nog weinig hebben gegeten gaan we om 18.30 uur naar het buffetrestaurant.

Het eten ziet er geweldig uit en ook hier is de service uitstekend.

We sluiten de avond af in de Mermaid Bar met live muziek. Het was een lange dag, dus daarna op tijd naar bed.

Morgen gaan we het resort verder verkennen.

Relaxen in het resort – 2 t/m 4 maart

De eerste dagen staan volledig in het teken van ontspannen. We wandelen wat rond, lezen een boek en genieten van het eten en drinken. Harrie trakteert zichzelf ook nog op een hamam en massage.

Op woensdag wandelen we na het ontbijt naar Old Town Sahl Hasheesh, ongeveer 3,7 kilometer over de boulevard.

Onderweg zien we dat er nog veel gebouwd wordt. Over een paar jaar zal het hier waarschijnlijk totaal anders uitzien.

Old Town bestaat vooral uit een groot plein met waterpartijen en nog weinig echte bebouwing.

Zelfs een kop koffie is er nog niet te krijgen, dus daarvoor lopen we weer terug naar het hotel.

De rest van de dag brengen we weer heerlijk ontspannen door. De wind neemt langzaam af en daardoor wordt het ook meteen een stuk warmer.

Wat vooral opvalt in het hotel is het grote aantal medewerkers en hun vriendelijkheid.

Het buffet is werkelijk fantastisch en eigenlijk niet in woorden te beschrijven.

Daarnaast zijn er elke dag verschillende shows en voorstellingen, zowel binnen als buiten.

Wandelen langs de boulevard – 5 t/m 7 maart

We blijven nog steeds in relaxmodus. Gisteren zijn we de andere kant van de boulevard opgelopen. Eerst nog een paar resorts, daarna alleen maar zand.

Uiteindelijk komen we bij een soort oase waar water vanuit zee via een brede geul naar binnen stroomt. Daar kunnen we niet verder en dus lopen we weer terug naar het hotel.

In ieder geval weer genoeg stappen gezet.

’s Avonds eten we in het Italiaanse restaurant. Even iets anders dan het buffet en heerlijk om bediend te worden.

Daarna sluiten we de avond weer af met een drankje in de lobby.

Vandaag wil Harrie gaan snorkelen in de Rode Zee. Helaas waait het weer flink, waardoor het lastig is om rustig in het water te blijven. Toch is er genoeg onderwaterleven te zien, dus bij rustiger weer proberen we het nog eens.

Door de stevige wind wisselen we het buiten zitten regelmatig af met binnen zitten.

Zwembad, zon en Mexicaans eten – 8 maart

Deze dag doen we eigenlijk precies waar deze vakantie voor bedoeld is: relaxen.

Omdat er veel wind staat kiezen we een plekje bij het zwembad met glijbanen, waar het wat beschutter is.

’s Avonds eten we in het Mexicaanse restaurant van het resort met nacho’s, taco’s en andere Mexicaanse gerechten.

Bezoek aan de resortkliniek – 9 maart

Na een week keelpijn en een paar nachten slecht slapen door hoesten, besluiten we vóór het ontbijt toch even langs de kliniek van het resort te gaan.

Wat we dachten dat een kort bezoekje zou zijn, loopt uit op een uitgebreide medische controle. Bloeddruk, temperatuur, keelonderzoek, bloedprikken en zelfs een allergietest. Daarna volgt een vaporbehandeling en een infuus tegen het hoesten.

Ondertussen hebben we meerdere keren gebeld met CZ International om een casenummer te krijgen voor de verzekering en de dekking van de kosten. Uiteindelijk mochten we, bijna drie uur later, naar huis. Dorette moet zich vanavond echter opnieuw melden voor de uitslag van het bloedonderzoek, nog een infuus met medicijnen en antibiotica.

De diagnose: een ontstoken keel en waarschijnlijk beginnende bronchitis.

Het ontbijt hadden we inmiddels gemist, dus eerst maar snel ergens een kop koffie gescoord. Daarna konden we eigenlijk al bijna door naar de lunch.

Vanmiddag hebben we nog even lekker buiten bij het zwembad gezeten. Voor vanavond hadden we gereserveerd bij het Indiase restaurant.

Je moet wel van pittig eten houden, maar ook dit was weer prima. Fijn dat je op dit resort verschillende à-la-carterestaurants hebt die gewoon bij het all-inclusive concept horen.

’s Avonds moeten we opnieuw terugkomen voor de uitslagen. Dan blijkt dat de ontstekingswaarden hoog zijn, waardoor er zelfs een röntgenfoto wordt gemaakt met een draagbaar apparaat. Gelukkig zijn daarop geen afwijkingen te zien.

Na meerder behandelingen en medicatie krijgen we uiteindelijk ook een “fit to fly” certificaat voor de terugreis.

Ondertussen leest Harrie alweer zijn vierde boek uit de serie Madame le Commissaire van Pierre Martin – op aanraden van een bewoonster uit Kortonjo. Bedankt Irma!

Snorkelen bij de Rode Zee – 10 maart

Vandaag willen we snorkelen bij Makadi Beach, waar een koraalrifwand van 19 meter diep schijnt te liggen.

We nemen een taxi, we moeten ons paspoort meenemen voor eventuele controles. Uiteindelijk lukt het niet om een geschikte toegang tot het strand te vinden en brengen we de taxi ons weer terug naar het hotel.

Daar gaat Harrie alsnog snorkelen.

Ondanks de wind is er veel onderwaterleven te zien: koraalriffen en kleurrijke vissen.

De middag brengen we ontspannen door bij het zwembad.

’s Avonds moet Dorette nog een laatste keer naar de dokter voor een behandeling.

Terug naar Nederland – 11 maart

Onze vakantie in Egypte zit er weer op.

We genieten nog rustig van het ontbijt en een kop koffie op het terras, met live muziek.

Rond 12.30 uur worden we opgehaald voor de rit naar het vliegveld.

Ook op de terugreis zijn de veiligheidscontroles op het vliegveld uitgebreid. Nog voordat we de terminal binnenlopen worden paspoorten gecontroleerd en koffers gescand.