2019 Oost Canada
Oost Canada
Onze vakantie gaat deze keer naar Canada, Toronto en omgeving.
Deze keer hebben we de vakantie zelf samengesteld.
Bij georganiseerde reizen, reis je iedere dag naar een andere plaats. Ook een reis op maat, bij een reisorganisatie, was niet mogelijk met onze 3 voorwaarden voor deze vakantie.
1. Wij willen steeds twee volle dagen op een locatie blijven.
2. Onze hotelkamer mag niet meer dan ongeveer €100,- per nacht kosten.
3. Niet meer dan ongeveer 2000 km reizen in 19 dagen.
Dit is ons goed bevallen.
| Schiphol | Shereton Inn |
| Toronto | Pimblett’s Toronto Downtown Bed &Breakfast |
| Algonquin Park | Spring Lake Resort |
| Ottawa | The Business Inn |
| Mont – Tremblant | Homewood Suites by Hilton Mont-Tremblant |
| Montreal | Auberge HI Montreal Hostel |
| Gananoque | Comfort Inn & Suites Thousand Islands Harbour District |
Toronto
Ons avontuur deze keer in Toronto, Canada.
Schiphol Sheraton Inn
Zaterdagmiddag naar Schiphol met de trein, we slapen een nacht in Sheraton Inn. We flaneren wat door Schiphol en vervelen ons geen moment. Een biertje bij de Rembrandt bar en daarna eten we bij La Plaza.
Een triest en lachwekkend moment toen een jonge dame op het terras haar diner neerzette en vervolgens het drankje ging halen. Toen ze terug kwam was haar diner door een tiental kraaien al bijna helemaal op gegeten.
Zondagochtend om 6.45 was het al erg druk, we hebben geluk, er worden extra balies geopend.
De paspoort controle heeft ook een update gekregen, je scant je eigen paspoort en kijkt in de camera. Goedgekeurd we mogen verder.
Ook de handbagage check heeft een upgrade gekregen, je hoeft niets meer uit je tas te halen, geen vloeistof, geen iPad, helemaal niets. Dat gaat lekker snel.
Ons vliegtuig vertrekt 10 minuten te laat omdat er een koffer uit het bagage ruim gehaald moet worden van een passagier die te laat was voor de boarding. Het goede nieuws is dat we toch 15 minuten voor de verwachte aankomsttijd landen.
Toronto pearson Airport
We krijgen geen declariatonformulier meer in het vliegtuig. Bij aankomst moet je ook hier je paspoort zelf scannen en een vragenlijst beantwoorden, gelukkig staan er erg veel, zeker 100+.
Daarna in de rij voor de douane en beantwoorden we de standaard vragen.
De koffers zijn er erg snel en nu de auto ophalen. Het is niet druk en met een beetje onderhandelen met de keymaster uit Ierland krijgen we een leuke upgrade van de auto.
Pimblett’s Toronto Downtown Bed &Breakfast
We bellen aan en na enig gestommel wordt er open gedaan door een wat oudere, vriendelijke man in pyjama. We zijn wat vroeg, het is nu 13:30, maar hij zorgt ervoor dat over een half uur de kamer gereed is.
We brengen de koffers naar binnen. Geoffrey adviseert ons enkele bars waar je een biertje kunt drinken.
Onze B&B is heel bijzonder, we hebben een hele etage, met veel antiek en kunst aan de muur. De badkamer heeft een jacuzzi.
Om 17:00 wandelen we naar het The Distillery district. We wandelen door een gebied waar veel dakloze verblijven, omdat hier shelters zijn voor daklozen.
Het Distillery district ligt ten oosten van het centrum en biedt tal van cafés, restaurants en winkels die zijn gehuisvest in historische gebouwen van de voormalige Gooderham en de Worts-distilleerderij.
We flaneren wat door de straatjes en besluiten toch om maar ergens naar binnen te gaan. Het blijkt een bierbrouwer te zijn, dat hadden we dus echt niet gezien aan de buitenkant.
Prima bediening en op de Fish and chips was ook niets aan te merken. Het biertje, uit eigen brouwerij, smaakte overigens ook voortreffelijk. Mill St. Brewery.
We lopen via een andere route terug, de wegen zijn opgedeeld in blokken, dus een andere route is zo gevonden.
Om 20:30 vallen we in slaap, in Nederland is het nu 2:30, dus goed vol gehouden.
Maandag 27 mei
We zijn om 7:00 uur wakker, auto’s en heel veel vogels zorgen voor de stadse geluiden. Wanneer we naar buiten kijken zien we dat een eekhoorn naar binnen zit te gluren.
Ontbijt bij deze B&B is tussen 09:00 en 11:00 uur, dat noemen wij een brunch.
Om 8:00 zitten we dan ook bij Tim Horton, paar honderd meter wandelen. We bestellen een large koffie en werken het reisverslag bij.
Om 8:45 zijn we terug in de B&B en zien dat de keuken open is. Er is 1 ronde tafel voor 6 personen.
Wij zijn de eersten, wel iets te vroeg zegt Geoffrey, maar dat is geen probleem.
Geoffrey maakt op ons verzoek scrambled eggs, er is koffie en jus d’orange. Smaakt allemaal prima.
We wandelen in 20 minuten door the old town naar Yonge-Dundas Square, een van de drukste pleinen van Toronto, maar nu nog rustig.
Ons doel voor vandaag is een sightseeing via de Hop-on-Hop-of bus.
Wanneer we in een stad komen, waar we niet eerder geweest zijn, vinden we dit een uitstekend begin.
Deze Tour is inclusief een boottrip.
Nadat we de kaartjes gekocht hebben, kunnen we meteen instappen.
We hebben geluk, we zitten in de oudste dubbeldekker, “it will be a very bumpy bus ride”.
We krijgen zeer veel informatie over Toronto en we weten nu al dat we tijd tekort gaan komen.
We stappen uit bij stop 17, Harbourfront. We drinken wat en stappen om 12:30 uur op de boot. Ook hier weer heel veel informatie.
We hebben een fantastisch uitzicht op de skyline van Toronto.
Het domestic AirPort van Toronto ligt op een eiland. Hier kunnen alleen vliegtuigen landen met maximaal 100 passagiers.
Iedere paar minuten landt er wel een vliegtuig, mooi om te zien. De passagiers kunnen op 3 manieren naar het vliegveld, watertaxi, ferry of ondergrondse tunnel.
We varen tussen de eilanden door, met iedere zijn eigen verhaal, bijv, die voor de zeer welgestelden; wel of geen boot, je betaalt toch 1500 dollar liggeld per maand voor een boot, 5 sterren restaurant.
Op een ander eiland mogen nooit mensen komen, een eiland voor drinkwater, etc..
Na 45 minuten zijn we terug in de haven en wordt het tijd voor een lunch.
We stappen een restaurant binnen en ja hoor weer een brouwerij. The Amsterdam Brewhouse
Het is erg druk, wanneer we een plaatsje aan de bar willen dan kan dat meteen, een tafeltje is 20 minuten wachten.
Aan de bar voelen we ons wel thuis, dus een makkelijke keuze.
We zien veel promotie over het dames voetbal, Nederland speelt 19 juni tegen Canada.
We lopen nu naar de CN Tower, maar gaan niet naar boven.
We lopen langs het trein museum dat ook een eigen brouwerij heeft.
We kijken even naar binnen en lopen richting het treinstation en vervolgen onze wandeling door the oldtown naar onze B&B.
Om 16:30 trekken we onze schoenen uit, even rust.
‘S avonds dineren we bij Pear Tree, ons snelste 2 gangen diner ooit, wel goed, maar niet sfeervol.
Niagara
Dinsdag 28 mei – Niagara
Wederom vroeg wakker.
We wandelen richting Downtown Toronto, we hebben een briefje voor Geoffrey achtergelaten dat we voor een dagtocht weg zijn en geen gebruik maken van het ontbijt. Ontbijt is vanaf 09:00 uur en de bus naar Niagara vertrekt om 09:30.
Het ontbijt pakken we bij Starbucks, gelukkig is het gestopt met regenen, maar de wind is erg koud.
Na het ontbijt lopen we naar het grootste winkelcentrum van Toronto, Eaton Centre, helaas is het meeste nog gesloten.
Ipv 9:30 vertrekt de bus om 10:00 uur naar Niagara Falls.
Met de verhalen van de chauffeur zal ik jullie niet lastig vallen, dat heeft hij ons genoeg gedaan.
Om 12:00 rijden we door de plaats Niagara, dit is een groot circus met als hoofdact de watervallen.
Eerst de American Falls, de kleinere waterval, daarna de Horseshoe Falls.
Wat een geweldig avontuur, je voelt het geweld van deze watervallen tot in je botten.
Iedereen krijgt een poncho maar nat worden doe je toch.
Hierna lunch bij het Hardrock Cafe, altijd sfeervol en goed.
Vervolgens door de straten van Niagara,
wat wij Kermis zouden noemen.
Natuurlijk even bij de bowling naar binnen, na een strike van Dorette lopen we terug naar de bus.
We rijden via mooie parken met veel bezienswaardigheden. Overal wijngaarden met enorme huizen.
We stoppen bij Niagara-on-the Lake, een nationaal historische stad. We krijgen één uur van de chauffeur, wat ons betreft had het wel 3 uur mogen duren. We bezoeken een oude apotheek, een wijnhuis en een kleine brouwerij.
Net op tijd zijn we terug bij de bus. We rijden nu 25 minuten lang door wijngaarden, het ene wijnhuis na de andere, the Niagara Wine Country.
Onze laatste stop is een wine visiter and education centre.
We proeven enkele wijntjes en na één uur zitten we weer in de bus.
Nu weer terug naar Toronto, waar we 90 minuten later worden afgezet.
We eten een broodje en wandelen terug naar onze B&B.
Om 21:00 uur zijn we weer terug. Een lange maar zeer leuke dag.
Tour Guys
Woensdag
Ook vanochtend weer een briefje voor Geoffrey dat we niet ontbijten.
We hebben om 10:00 uur afgesproken bij het Union Station voor een wandeling met Tour Guys. Dagelijks worden er vanaf 3 verschillende plaatsen in Toronto rondleidingen gegeven, gevraagd wordt alleen een vrijwillige bijdrage.
We verzamelen bij de grote klok in het station, Aaron is onze gids, een briljante verteller. Alleen zijn verhalen al, over zijn vader die glaszetter was in het centrum van Toronto, zijn de moeite waard.
Buiten miezert het nog een beetje, dat komt goed uit want dan kan hij ons eerst een klein stukje laten zien van PATH, een 30 km lang ondergronds gangenstelsel vol winkels die 76 winkel(centra) en 9 banken met elkaar verbinden. Hier kun je echt verdwalen. Zelfs onze gids, opgegroeid in Toronto, is er ooit verdwaald.
De gangen zijn ontstaan door de extreem koude winters in Toronto. Iedereen die werkt in het centrum van Toronto kan vanaf het openbaar vervoer via PATH naar zijn werk, in zijn goede pak en de dames op hakken.
Tussen 7:00 en 9:00 u is het hier dan ook ontzettend druk, mobile in de ene hand en een Tim Horton koffie in de andere.
In het weekend is het hier uitgestorven.
Verder bezoeken we enkele entrees van grote banken.
We eindigen onze wandeling bij het oude en nieuwe stadhuis.
Wij wandelen verder naar Chinatown, Mandarijns is de tweede taal van Toronto. Dit is dus ook een flinke wijk.
Natuurlijk eten en drinken we onderweg wat, dagelijks minimaal 20.000 stappen, dus we hebben ook energie nodig.
Hierna stappen we op de Hop-on-hop-off bus. Ons ticket is zeven dagen geldig ipv 48 uur omdat we bij dezelfde organisatie een ticket geboekt hadden voor Niagara.
We stappen uit bij Casa Loma, een kasteel boven op een van de heuvels van Toronto. Tevens een museum, de entreeprijs vinden wij overpriced.
We pakken weer de bus en stappen, na ruim 5 kwartier (lange zit), weer uit bij het Distillery district.
Een leuke locatie waar we ons thuis voelen. We flaneren wat rond, eten en drinken wat en lopen terug naar onze B&B.
Het is alweer 18:30 uur, wat gaat de tijd snel. Dit was onze laatste dag in Toronto. Er is nog zoveel meer te doen.
Morgen de NBA finals tussen de Toronto Raptors en de Warriors, deze wedstrijd is ontzettend belangrijk in Toronto.
We hebben gekeken naar tickets, prijs tussen de 650 en 16.000 dollar. Dit past niet in ons vakantie budget.
Morgen stappen we dus in de auto voor ongeveer 250 km.
we gaan naar Algonquin Park
Algonquin Park
Donderdag 30 mei
Vandaag verlaten we Toronto, wat een leuke stad, er was nog zoveel meer te zien. 2,8 miljoen inwoners met 90.000 studenten.
Onze B&B lag op ongeveer 15 minuten wandelen van het centrum in een wijk met allemaal oude Victoriaanse huizen. Een aantal huizen zijn al gerenoveerd maar nog lang niet allemaal. Zo ook onze B&B, deze is echt toe aan een opknapbeurt.
Deze wijk heeft ook de twijfelachtige reputatie, dat er het grootst aantal daklozen van Canada woont.
We wandelen nog eenmaal door de wijk, drinken koffie bij Tim Hortons en gaan daarna ontbijten bij Geoffrey.
Tegen tienen laden we alles weer in en gaan op weg.
De laatste grootste plaats voor het park is Huntsville, waar we even lunchen en wat boodschappen doen.
Rond 13.30 u zijn we bij Spring Lake Resort; ook hier is de kamer nog niet klaar en drinken we wat en wandelen over de trailpaden.
Eind van de middag gaat Harrie even kanoën op het meer en we eten in het restaurant.
We zijn als eersten binnen en na het bestellen staan de soep en het garlic bread zo op tafel.
Amper op volgt direct het hoofdgerecht. Langzaam stroomt het restaurant toch aardig vol met gasten en locals die wat komen eten.
Na het eten pakken we op de kamer onze glazen en de wijn en gaan lekker in het zonnetje op de vlonder aan het water zitten. Helaas wordt Harrie lek gestoken door de muggen en verkassen we toch weer naar de kamer.
Vrijdag 31 mei
Weer vroeg wakker; 06.00 uur. We krijgen appjes uit Eindhoven, wandelen met ma Thea in de zon. Even later belt Annemiek met whats-app en kunnen we gezellig even met ze praten; goed te zien dat het daar ook gewoon doorgaat.
Om 08.00 uur naar het ontbijt; onze gastvrouw kan ons meer vertellen over de trail die we vandaag willen lopen en andere, kortere, trails die we morgen willen doen.
 |  |
Voor die van vandaag staat volgens het boekje 6 uur, maar dat lijkt ons wat veel.
De trail van vandaag (Mizzy Lake Trail), 11 km, zou de meeste kans moeten geven op het zien van wildlife (elanden, beren, wolven, bevers, schildpadden).
Bijna direct na de ingang van het park zien we links in de berm een eland staan; we zijn net op tijd voor een foto.
De trail start zo’n 15 km na de ingang van het park. Al snel komen we in moerassig gebied terecht en moeten er allerlei capriolen uitgehaald worden om een beetje droge voeten te houden.
De eerste 1,5 km gaan in een uur tijd. Dan volgt een stuk goed wandelpad waardoor we wat sneller meters kunnen maken.
We komen langs een aantal vennen met beverdammen en hopen steeds dat we wat wild zien. Maar verder dan wat eekhoorns, kikkers en eenden komen we niet.
Dan gaat het pad weer de bossen in en is het weer geconcentreerd lopen.
Af en toe een stukje boardwalk.
Na 3 uur stoppen we even aan de rand van een meer.
Ondertussen wordt het wat benauwder en zwermen de muggen om je heen; wel ingesmeerd maar toch.
Rond half drie bereiken we weer de parkeerplaats, het is mooi geweest zo.
Helaas verder geen wild kunnen spotten, morgen nieuwe kansen.
We rijden terug richting motel, maar stoppen nog even onderweg bij een restaurant met camping en kano verhuur voor een drankje en snack.
Dan even relaxen op de kamer.
Diner:
We gaan voor een gedeelde salade en een gedeelde pizza.
Die laatste duurt 35 minuten maar we hebben de tijd.
Voor de pizza wordt een extra tafel bijgeplaatst; hij is zo groot dat we die samen niet op gaan krijgen.
Er komt een dame naar ons toe, die er gisteren ook was met twee vriendinnen. Ze herkent ons en blijft even staan kletsen.
Een tafeltje verder zitten 2 mannen uit Rotterdam; het zijn Formule1 fans die voor de race in Montreal komen maar er een vakantie van 4 weken van maken. Later praten we er gezellig mee over hun reis en de onze.
Zaterdag 1 juni
Na het ontbijt rijden we naar Algonquin Logging Museum Trail; dit ligt aan het einde van het park. Het wordt een droge, half bewolkte dag met lekkere temperaturen om buiten te zijn.
Het museum is nog gesloten, maar de wandeling laat de geschiedenis zien van het Algonquin-gebied.
Op de 1,3 kilometer lange wandeling (open lucht museum),
zijn een nagebouwd houthakkers-kamp en een fascinerende stoom-aangedreven sleepboot genaamd “alligator” enkele van de vele tentoongestelde voorwerpen.
Daarna lopen we de Spruce Bog Boardwalk Trail.
Deze 1,5 km lange wandeling bevat verschillende boardwalks en geeft een goed beeld van twee typische noordelijke sparrenmoerassen.
We rijden weer een stukje en bezoeken het visitors centrum; een korte boardwalk, exposities, restaurant, souvenirshop.
Dan door naar de Lookout trail;
ook deze is maar een kleine 2 km maar wel met wat hoogtemeters, waarbij je een mooi uitzicht krijgt op honderden vierkante kilometers van het park met vele kleuren groen en meren.
En door gaan we weer; we drinken wat bij het Two Rivers restaurant waar ook fietsen verhuurd worden. Dat doen we niet, maar wel nog een korte, 2,3 km, trail. Een soort cooling down; niet echt inspannend of spectaculair.
Genoeg gelopen voor vandaag, terug naar het motel en nog even samen kanoën op het meer.
We spotten nog wat schildpadjes op boomstammetjes.
In het restaurant is het rustig vanavond. De Rotterdamse jongens zijn er weer en nog een Nederlands stel dat met de camper is. Een Hollandse avond dus.
Informatie over Algonquin park
Morgen naar Ottawa
Ottawa
Zondag 2 juni
Laatste ontbijt in Algonquin; nu door naar Ottawa, zo’n 315 km verder.
Het is hier heerlijk weer nu, jammer dat we door moeten.
Het is rustig op de weg, maar max. 80 km per uur schiet niet echt op.
We stoppen even in Berry’s Bay voor een koffie.
Ondertussen maken we een afspraak met Kitty en Boris om in Ottawa wat te gaan eten vanavond; we kennen ze nog niet persoonlijk, maar hebben er zin in.
Rond 14.30 uur zijn we, na wat omleidingen door werkzaamheden, in het hotel.
Onze kamer in Business Inn is verrassend groot; een halletje, keuken, woonkamer (met eettafel, 2 banken, grote TV en computer met printer), badkamer en grote slaapkamer. Daarnaast nog stofzuiger, strijkplank etc.
Een compleet appartement dus.
We relaxen een paar uurtjes en gaan dan uit eten bij Johnny Farina.
We hebben hier heerlijk gegeten en nog veel tips gekregen over Ottawa en omgeving.
Hierna maken we nog een kleine wandeling en gaan we terug naar het hotel.
Dit voelt als een rustdag, ook heerlijk.
Maandag 3 juni
Lekker uitgeslapen, om 8.00 u gaan we eindelijk weer eens hardlopen,
het zijn maar 5 km maar voelt goed hier in Ottawa.
Na het hardlopen, natuurlijk even douchen, heb je een chique hotelkamer, werkt de douche niet. Na een telefoontje met de receptie was de storing binnen 5 minuten verholpen.
Het ontbijt is zoals we dat eerder gehad hadden in New York, papieren borden, plastic bestek, niet echt smaakvol en sfeervol was het zeker niet.
Na het ontbijt wandelen we door Ottawa. Canadezen vind ik toch wel stoere mannen en vrouwen, het is 6 graden, gevoelstemperatuur nog een stuk lager door westenwind met windkracht 4 en het regent een beetje.
De gemiddelde Canadees loopt zonder jas, korte mouwen door het centrum en zeurt niet over het weer. Wat het weer betreft, zijn ze hier wel wat gewend.
Wij wandelen warm aangekleed met een regenjas eerst naar de Tourist Information.
We scoren een gedetailleerde kaart met enkele wandelingen door Ottawa.
We lopen eerst door West on Wellington, maar lopen steeds vast op blokkeringen, waarschijnlijk door eerdere overstromingen.
Na een coffee break lopen we via Sparks terug naar het kanaal en lopen via Sussex Drive naar Rideau Hall.
Deze route heeft ons veel te bieden; musea, kerken, ambassades,
prime minister’s residence,
totempaal,
leuke bruggen, Byward Market
en natuurlijk een brouwerij.
Als we weer bijna terug zijn, zien we ook nog de wisseling van de wacht,
bij het monument van de eerste Wereldoorlog.
Dan wat eten bij Deacon’s Bar en nog een wandelingetje en een stop bij Elgin Beer Project (een drankje lekker buiten op het terras).
Dinsdag 4 juni
Na het ontbijt rijden we naar Gatineau Park.
Eerst naar het visitors Centre voor een kaart en wat advies.
We besluiten te beginnen met de trail Mountain King; maar 2 km maar met hoogte meters en een beloofd mooi uitzicht. Het weer is heerlijk vandaag en de weg omhoog is dan ook al snel warm.
Het uitzicht is inderdaad prachtig over de Ottawa vallei.
Na deze wandeling rijden we door naar het Champlaign uitkijkpunt, met weer de prachtige vallei.
Dan door naar de Waterfall trail,
een op en en neertje van een kilometer.
Daarna kunnen we meteen doorlopen naar MacKenzie King Estate;
een prachtig huis met omliggende tuinen en een museum.
Helaas is er niets open dus wandelen we maar even rond.
Tenslotte nog de Pink trail, een ronde van ruim 2 km rond Pink Lake;
een drukke trail maar makkelijk te lopen met veel trappen en boardwalks.
De hele dag zien we veel wielrenners op de wegen in het park, die behoorlijk wat vals plat moeten rijden. Later lezen we dat vanaf donderdag er een wielerronde is in het park waardoor een aantal wegen afgesloten worden; ze waren dus lekker aan het trainen.
Mooi geweest voor vandaag, terug naar het hotel voor de noodzakelijke rust.
We eten weer wat bij Deacon’s Bar en lopen nog een rondje; helaas te veel wind voor een terrasje.
Woensdag 5 juni
We willen vandaag een museum bezoeken, met dinosaurussen, Vinagora Memorial Museum, helaas zoals we deze vakantie wel vaker tegenkomen, pas 15 juni open.
De rit van vandaag is ongeveer 165 km en officieel kunnen we pas om 16.00 u inchecken bij Hilton Homewood Suites in Mont-Tremblant.
Toch rijden we op tijd aan en stoppen onderweg een keer voor koffie. Het weer wordt steeds mooier en zonniger. We arriveren al om 12.00 uur bij het hotel en tot onze verrassing kunnen we meteen gebruik maken van onze kamer.
Wederom een ruime (net gerenoveerde) kamer met eettafel, bankstel, keukentje en open haard.
We kijken uit op een “dorpspleintje”. Er liggen hier een aantal hotels en resorts met daar doorheen allerlei winkeltjes en restaurants. Heel toeristisch maar wel gezellig.
We gaan meteen lekker naar buiten en pikken een terrasje in de zon voor een drankje en hapje.
Hier gaan we ons wel vermaken.
We verzamelen informatie voor de activiteiten van de komende dagen; de weersvooruitzichten zijn goed.
We willen inschrijven voor de Ferrata van 3 of 4 uur, helaas zit deze de komende dagen al helemaal vol.
Gelukkig vinden we een kleine bierbrouwer, voor de eerste keer staat er een triple op het menu.
Wel leuk dat er gevraagd wordt of ik voor de Ironman aan het trainen ben, die hier in Augustus gehouden wordt.
Zie ik er toch nog een beetje sportief uit?
Via een kleine wandeling door dit jaren negentig dorp terug naar ons hotel.
Naar Mont-Tremblant
Mont Tremblant
Donderdag 6 juni
Mont Tremblant, alles draait hier om sport, veel sportzaken. Alles is mogelijk wat bergsport betreft, behalve skiën in de zomer. Veel Trailrunners, iedere ochtend om 09:00 uur vertrekt er vanuit de Salamonshop een groep.
Vandaag eerst goed ontbeten. We zijn van plan om naar de top van de berg te wandelen, 600 hoogtemeters. Later bekijken we of we ook naar beneden gaan lopen.
Het is een mooie zonnige dag, om 9:15 uur vertrekken we.
We lopen eerst de Ruisseaux route, vervolgen de route over de Vertigo en staan om 11:30 uur op de top.
Ruim 600 meters overbrugd; het was een geleidelijke stijging met af en toe wat pittige stukjes,
We pakken koffie en kletsen wat met een man uit Montreal die dit regelmatig loopt.
We besluiten om een andere route naar beneden te lopen, de Grand Brulé.
Dit is een veel technischere route met veel hoogte verschil en rotsige en modderige stukken,
om 15:00 uur zijn we terug en bestellen we een biertje.
In totaal 755 meter stijging en 755 meter dalen.
Hierna nog een paar meter omhoog naar het hotel, voor een douche en een kleine rustpauze.
Daarna maar weer even naar buiten voor een hapje bij Le Shack, meteen beneden bij onze kamer (niet te veel meters meer maken vandaag).
https://www.relive.cc/view/p94082308
Vrijdag 7 juni
Vandaag niet veel speciaals op het programma. We rijden in de morgen even naar het oorspronkelijke plaatsje Mont-Tremblant, zo’n 12 km verwijderd van alle hotels en resorts. Onderweg vele golfcourses waarvan in de zomer veel gebruik wordt gemaakt.
We komen ook langs het vliegveldje, dit dorp met al zijn resorts en golfbanen heeft zijn eigen vliegveld.
Het dorp op zich stelt niet veel voor; een hoofdstraat met wat winkeltjes en veel kappers.
Na de koffie doen we een paar boodschappen en rijden terug naar het hotel.
We gaan picknicken aan het meer en wat luieren in de zon.
Vanaf 17.00 u zou het hockey-ball toernooi beginnen (wat dit weekend plaatsvindt onder aan de weg), maar als we er heengaan blijkt het pas om 20.00 u te beginnen.
Dan maar wat eten en drinken bij Le Diable, onze ‘stamkroeg’ deze dagen. We gaan lekker aan de bar zitten en genieten van de activiteiten die daar plaatsvinden en het volk dat er langs komt.
Daarna lopen we nog even naar de hockey velden, maar het is nog te vroeg; dan maar een actie van Harrie in de goal.
We houden het voor gezien en gaan terug naar het hotel.
Naar Montreal
Montreal
Auberge HI Montreal Hostel
Zaterdag 8 juni
Wederom een stralende zon bij het wakker worden; vandaag op weg naar Montreal.
We rijden om 10.00 u aan; het grootste gedeelte is snelweg, genoeg banen en niet al te druk maar door de slechte gesteldheid van de wegen blijft het toch uitkijken.
Na 1 tussenstop arriveren we, zonder problemen, om 12.30 uur in Auberge HI Montreal Hostel.
We zijn benieuwd; de naam hostel maakt ons argwanend. Het personeel is vriendelijk maar de kamer is nog niet klaar. Ze wijzen ons de weg naar de dichtst bij zijnde parkeergarage aangezien ze zelf geen parkeergelegenheid hebben.
Daarna lopen we even het centrum in, waar we vlak bij zitten.
We drinken wat aan een drukke winkelstraat (Rue St. Catherine) en verbazen ons over de dure sportauto’s die voorbij komen; het is immers het weekend van de Formule1.
Daarna terug naar het hostel waar de kamer inmiddels klaar is.
Het is op de bovenste, 3e, etage, maar geen lift dus met de zware koffers naar boven.
De kamer is klein met 2 1-persoons bedden en een kleine badkamer. Het uitzicht is Ong. 3 meter. Maar wel schoon en lekker fris. We zullen het er 3 nachten mee moeten doen, andere hotels zijn nu niet te betalen.
Even uitrusten en dan op naar Mont Royal Park.
In het centrum is inmiddels een festival begonnen ter ere van het Formule1 weekend; er zijn diverse straten afgesloten en alleen nog toegankelijk voor voetgangers.
Ook hier erg druk al.
Mont Royal Park is gelegen op een heuvel net buiten het centrum.
Een flinke klim weer. Het is er ontzettend druk; veel families en vriendengroepen die zich hier geïnstalleerd hebben met BBQ’s, drank en eten.
Er wordt volop gesport en lekker in de zon gelegen.
We drinken wat bij het restaurant en genieten van de sfeer en het weer.
Daarna lopen we terug naar beneden en eten weer wat bij MooseBawr, waar we vanmiddag ook zaten. Een gezellige tent met populaire prijzen.
Het is nog steeds enorm druk met het verkeer, maar iedereen gaat hier relaxed mee om.
Genoeg gelopen weer voor vandaag, terug naar de hostel.
We hebben een tv die alleen via chromcast te gebruiken is, je hebt dus een app nodig voor zenders. Helaas werkt de Ziggo app niet buiten Europa.
Zondag 9 juni
Ondanks dat we in een jeugdherberg slapen (wel een kleine 2-persoonskamer), was het toch rustig vannacht en hebben we goed geslapen.
Ook het ontbijt valt niet tegen, alles staat netjes op het biljart; wel moeten we zelf de afwas doen (leuk).
Dan op zoek naar een opstappunt voor de fiets (BIXI); je kunt hier goedkoop fietsen per dag huren; enige nadeel is dat je iedere 30 minuten even moet “docken”, dan weer inloggen en je kunt weer verder. Kwestie van planning dus.
Na wat opstartproblemen (verkeerde ticket en verkeerde kant op gefietst), bereiken we toch ons eerste doel: Vieux Montreal).
Na een bakkie lopen we rond in deze wijk met o.a. De Notre Dame Basiliek.
Schijnt de moeite waard te zijn van binnen, maar aangezien er een rij van 100 meter staat om binnen te komen slaan we deze maar over.
We wandelen terug langs de oude haven waar een groot familie event plaatsvindt: Eureka.
Erg druk met families, maar het is dan ook schitterend weer (28 graden).
Daarna gaan we met de fiets de Pont Jacques Cartier over (een stevige klim op de brug) om te eindigen op Ile Sainte Hélène; dit is 1 van de 2 eilanden die in de St. Lawrence River liggen.
Helaas hebben we dit niet binnen de 30 minuten kunnen doen, zal wel een boete opleveren van $3.
Op het andere eiland is de Formule1 aan de gang en de motoren horen we duidelijk.
We zien wel gedeeltes van de tribune en de bezoekers komen hier aan.
Er worden overal tickets aangeboden,
maar om daar nou uren in de hete zon te gaan staan ……
Na hier genoten te hebben, pakken we weer een fiets en fietsen via Pont de la Concorde terug naar het ‘vaste land’.
Even een stop bij Starbucks; we zijn er moe van.
Dan een laatste tripje naar waar we gestart zijn en meteen even doorlopen naar de MooseBawr voor een welverdiend biertje. Onze Max is inmiddels 5e geworden zien we.
Moe maar voldaan terug naar het hostel voor een rustpauze.
We dalen af naar de bar van het hostel voor en drankje en we kunnen er ook wat eten; dan hoeven we de deur niet meer uit.
Allerlei gasten verzamelen zich hier voor een drankje, een internationaal gezelschap.
Maandag 10 juni
Vandaag staat het olympisch park en de Tour Olympique op het programma en gezien het schitterende weer gaan we nogmaals een dag met de fiets.
Het is best een eindje fietsen en via diverse tussenstations bereiken we het dan toch.
Opvallend blijft de beleefdheid van de chauffeurs; zelfs als je moet stoppen (Arret), wachten ze toch tot je als fietser doorfietst. Bij ons was je allang omvergereden of had de claxon geklonken.
Het is al warm, dus we drinken eerst wat in een airco café. Dan lopen we wat rond in het park; helaas is het maandag en het meeste gesloten; dus geen Tour Olympique en geen rondleidingen. Veel toeristen lopen ook maar een beetje rond, vreemd dat in zo’n wereldstad op maandag attracties gesloten zijn.
Het olympisch zwembad is wel toegankelijk en hier wordt gewoon les gegeven.
Ook de Biodome de Montreal (natuurwetenschappelijk museum) staat in de steigers.
Wel zien we nog een training van het rugbyteam Montreal Alouettes,
Daarna nog even lunchen en dan op ons gemak terug richting centrum.
We komen nog langs een gezellig straatje met terrasjes, winkeltjes; even rondstruinen dus.
En ja hoor, een kleine brouwerij waar alleen geproefd en flessen per liter verkocht worden verder niets.
Een brouwerij waar je onbeperkt mag proeven, maar niets mag afrekenen. Hier wil ik niet meer weg.
Een triple gescoord voor Harrie, haalt Nederland waarschijnlijk niet.
Daarna nog even door het quartier gewandeld met wat locale creatievelingen.
Dan toch maar richting hostel, de vermoeidheid begint toe te slaan.
Na het opfrissen even een hapje eten en een pitcher sangria delen.
Daarna even kijken bij een bowling dichtbij, het is immers maandagavond.
Deze ligt in een groot centrum met bioscoopzalen, fitnesscentra, game centrum.
Het heeft 2x 8 bowlingbanen maar lijkt alleen voor recreatief gebruik.
Dat was het wel weer voor vandaag, morgen naar Gananoque (bij Kingston); onze laatste stop voordat we weer naar het Eindhovense moeten.
We verlaten Montreal en gaan naar Gananoque
Gananoque
Dinsdag 11 juni
Wat hebben we toch een mooie vakantie, we genieten van iedere seconde. We hebben veel leuke gesprekken gehad met Canadesen, maar ook met allerlei andere nationaliteiten.
Voor de eerste keer samen in een jeugdherberg, dat hadden we samen afgelopen 40 jaar nog niet gedaan.
De reden dat we hier terecht gekomen zijn is dat we niet meer dan €100,- per nacht per kamer willen uitgeven. Alle hotelkamers begonnen bij minimaal het dubbele in Montréal ivm het GP weekend.
Vanmorgen is het koud en nat in Montréal en volgens de weersvoorspelling blijft dit zo de komende dagen.
Tijd om te vertrekken, we gaan niet meer naar de Olympische toren, veel te bewolkt.
We verlaten Montréal en rijden naar Gananoque; de laatste 45 km van de 255 km rijden we, dankzij een tip van Boris en Kitty, over de 1000 Islands Parkway (een toeristische route).
Meer dan de moeite waard, afslag 685 vanaf de 401 vanuit Montreal.
We checken in bij Comfort Inn & Suites Thousand Islands Harbour District en krijgen een mooie kamer naast het zwembad.
Het is lekker weer hier, snel naar buiten dus.
We lopen naar het Waterfront en boeken alvast een 2,5 uur durende “cruise” voor morgen naar de 1000 Islands.
Daarna nog even wat rond het water en richting de hoofdstraat van dit dorp;
en jawel, we zijn er weer, de plaatselijke brouwerij (GAN anoque).
Dit is gewoon de local pub in een historische pand en komen in gesprek met enkele locals. Ongelooflijk wat ze allemaal tegen je vertellen, maar wij krijgen dan ook enkele lokale tips die we niet mogen missen.
De waterval,
houten bruggen
en enkele goede restaurants.
We gaan eten bij Gastropub Stonewater; vriendelijke bediening, lekker wijntje,
maar het voorgerecht laat te lang op zich wachten. Daarna volgt wel snel het hoofdgerecht, dus dat valt mee.
We lopen daarna nog even langs het water (Lawrence River), temperatuur is nog heerlijk, en gaan dan terug naar het hotel.
Woensdag 12 juni
We lopen op tijd richting de steiger om nog even aan het water te zitten in het zonnetje.
Op de boot gaan we boven zitten; het is redelijk druk.
De komende 2,5 uur varen we ruim 50 km over de St Lawrence River, en krijgen uitleg over de diverse eilanden (zijn er totaal ruim 1800) en scheepswrakken die er liggen.
Er is sprake van een eiland als er minstens 2 bomen op staan.
De meeste eilanden zijn particulier bezit en er staan vaak prachtige villa’s en boothuizen op.
Op de grotere eilanden zijn zelfs wegen en vaak staan er huizen op die miljoenen waard zijn.
Heel speciaal is het eiland met Boldt Castle;
de eigenaar Waldorf Astoria heeft het aan laten leggen voor zijn vrouw, maar is met de bouw gestopt toen zij kwam te overlijden.
Inmiddels is het in Amerikaanse handen en is en wordt het alsnog afgebouwd.
Als je vanuit Canada het eiland wilt bezoeken moet je op het eiland door de douane (vreemde situatie).
Het is wel zonnig maar op sommige stukken waait het stevig op het bovendek.
Na 2 3/4 uur zijn we terug bij de steiger, is lang genoeg geweest.
Na een broodje gegeten te hebben in het dorp,
wandelen we nog een gedeelte van de trail rond het dorp;
daarna biertje verdiend bij de brouwer.
Vanavond onze laatste avond in Canada; er komt langzaam een eind aan 2 1/2 week van activiteiten en indrukken opdoen.
Het wordt toch slechter weer dit weekend hier, dus maar terug naar Eindhoven in de hoop dat we weer het goede weer op gaan zoeken.
Gisteren zagen we een leuk zaakje in de straat naar het water, zo’n 100 meter van ons hotel vandaan.
Je ziet bijna niet dat het een restaurant is, maar er staat een pizza oven in de tuin.
We gaan er vanavond heen en het blijkt The Purple House café te heten; we hebben een tafeltje en bestellen een salade en een pizza om te delen.
Het is druk en blijkt goed bekend te zijn bij de locals. Ook op Tripadvisor heeft het een goede naam.
Een mooie afsluiting van deze dag.
Donderdag 13 juni
Inpakken en wegwezen, ongeveer 300 km naar her vliegveld.
Het is een grijze dag vandaag; we vertrekken op tijd zodat we uiterlijk om 13.00 u de auto in kunnen leveren, anders moeten we een extra dag betalen.
Hoe dichter we bij Toronto komen, hoe slechter het weer. Zeker de laatste 30 km veel regen en ook druk op de weg, zodat we er toch behoorlijk lang over doen.
Om 12:30 leveren we, ruim op tijd de auto in en door naar de vertrekhal. We kunnen de koffers nog niet kwijt en er is hier verder weinig te beleven. Tijd even uitzitten dus.
We droppen de koffers zodra het kan en gaan vast richting de gates, misschien dat er na de douane wat meer te zien is.
Dat is er wel, dus we drinken maar weer eens wat, en kijken naar de regen die er nu met bakken uit valt.
Gelukkig zijn de vooruitzichten voor Eindhoven beter in het weekend.
Het boarden gaat op tijd maar door een laadprobleem zijn we 3 kwartier later weg dan gepland.
De vertraging is ontstaan omdat niet alle koffers op tijd in het vliegtuig zijn. Wij hebben dit probleem zien ontstaan, omdat we in gesprek waren met een familie die 2 koffers van hun koffers, uit de trolley zagen vallen, zij zitten ook in het vliegtuig naar Amsterdam.
De vlucht gaat 6 3/4 uur duren en verloopt verder rustig; van slapen komt niet veel omdat het bijna de hele tijd licht is en er ook nog gegeten en gedronken moet worden.
Daarna de koffers weer ophalen en met de trein naar Eindhoven.
