Vrijdag 13 juni

We vertrekken na het ontbijt in 2 auto’s via de Mont Blanc tunnel naar het prachtige Valsavaranche en vanuit het plaatsje Pont lopen we omhoog naar de Rifugio Vittorio Emanuelle (2732m).
De kamers zijn er klein, 2 stapelbedden, ik heb een kamer met Frank, Rinke en Shirley.
Het diner bestaat uiteraard uit pasta.

We liggen om 21:00 uur in bed, om 03:00 uur gaat de wekker

Zaterdag 14 juni

Om 3:45 pakken we een stevig ontbijt. Erg hard “werk” brood met jam of boter. Verder moet je veel drinken, bij voorkeur thee.
Om 04:00 uur verwachten de gidsen dat we de rugzakken ingepakt hebben en de juiste kleding aangetrokken hebben.
Iedereen heeft het goed begrepen en we starten onze wandeling om 4:10.
We lopen met hoofdlampen op, het eerste stuk redelijk makkelijk, na 1 uur gaan de stijgijzers onder de schoenen, vanaf nu lopen we over een steile lange ruige gletsjer. Hoofdlamp kan in de rugzak, tijdens de steile klim over de gletsjer proberen we ook zoveel mogelijk te genieten van de schitterende zonsopkomst. Het fantastische kleurenspel boven de bergtoppen kan ik niet beschrijven, maar is in 1 woord GEWELDIG.
Er zijn 2 korte pauzes van enkele minuten, langer is niet mogelijk omdat je dan te snel afkoelt.
Het tempo ligt voor ons allemaal verrassend hoog. Vanaf de refugié moeten we binnen 5 uur op de top zijn, de reden is niet duidelijk, maar zal te maken hebben met het tempo dat we moeten lopen op de Mont Blanc.
Het laatste stukje naar de top gaat over een zeer smal rotsricheltje, niet moeilijk maar wel spannend!  Om 08:30 staan we op de top van de Gran Paradiso (4061m). Er staat hier een heuse Madonna en het uitzicht is adembenemend, Matterhorn, Monte Rosa, Grand Combin, Mont Blanc.

Foto Frank Peters

We lopen nu weer terug naar de Refugié. Door de sneeuw naar beneden lopen is technisch best lastig. Als we lager komen is de kwaliteit van de sneeuw slecht en zakken we soms tot de knieën weg in de sneeuw.
We doen op dezelfde plaats de stijgijzers af waar we ze ook onder gebonden hadden. We lopen nog steeds door de sneeuw verder, iedere pas is het opletten, je kunt zomaar tot me knieën in de sneeuw zakken. De gidsen besluiten om een andere route terug te pakken, we gaan nu over een puinhelling omhoog en lopen over de graad van de puinhelling terug. Nog een laatste stukje door de sneeuw en wij zijn om 11:30 u weer terug in de Refugié. Om 12:00 u bestellen we een pasta lunch en een cola. Na een pauze van ruim 1 uur lopen we terug naar de parkeerplaats, nog een afdeling van 700 meter, deze doe ik in een lekker rustig uitwandel tempo. De top hebben we gehaald, ik probeer zoveel mogelijk mijn voeten en spieren te sparen voor de volgende uitdaging, de top van de Mont Blanc.

We rijden nu nog 80 km terug naar Les Houches, nog even boodschappen doen bij de apotheek, waar we ook maar de cooling down oefeningen doen.

Om 17:00 uur zijn we moe maar voldaan terug in ons Chalet, waar Andy en Maddy al op ons  staan te wachten.

Na het diner en de briefing voor de volgende dag liggen we al snel in bed. Het was een lange, vermoeiende maar ook een fantastische dag.